Ülkem yoksuldu ve imkanlar son raddesine kadar kullanılıyordu. Yokluğun ve yoksulluğun pençesinde kıvranan bir Milletin onuru ve namusu olan vatan toprağı tehlikedeydi. Analar kınalı kuzularını, eşler evinin direğini dönmeyeceklerini bilerek uğurladılar. O yiğitler siper ettiler gövdelerini hayasızca akına. Sırtlanlar gibi saldıran düşman sürüsüne karşı etten duvar ördüler. Ve o her biri dağ misali yiğitler “Allah, Allah (C.C)” nidalarıyla gözlerini bile kırpmadılar ölümün gülbahçesine atılırken. Geride bıraktıklarını ise Allah (C.C.)’a emanet etmişlerdi. Tek düşünceleri vatanın bir karış toprağını dahi vermemekti düşman eline.

Silahlar yetersiz ve iyaşe yok denecek kadar azdı. Kimi zaman tayınlarını suya banarak yediler. Bir zeytin tanesini kimbilir kaç dilim ekmeğe katık ettiler? Çelik yığınlarına ve modern dünyanın sırtlan sürüsüne karşı çelikleşmiş yüreklerindeki vatan aşkıyla atıldılar. Hertürlü modern silaha karşı yüreğindeki iman gücünü nakşettiği süngüsüyle karşı koydular.

İnsanlıktan yoksun düşman güruhuna karşı insanlık derside verdiler çoğu yerde. Karşı siperdeki ağır yaralı düşanını bile sırtlayıp sıhıyeye götürecek kadar mertti o yiğitler. Metrekareye binlerce mermi gönderilirken düşman cenahından şehadet için siperde sırasını bekledi neferler.

Sizleri nasıl anlatsam, hangi kelimelerle ifade etmeye çalışsam? Destansı şehadetinizi anlatacak sözleri lügatımda bulamıyorum. Sizlerin o kahramanlıklarının yanında kelimelerim kifayetsiz. Allah (C.C.)’hım Sizlerden razı olur inşaallah. Sizler bu vatan topraklarını damarlarınızdaki asil kanla suladınız ve bizlere emanet bıraktınız.

Allah (C.C)’hım şehadete erdirdiğin kullarından ve ceddimden razı ol. Bizlere birdaha öyle günler gösterme. İslamın sancağı sahipsiz. Bizlere üzerimizdeki ölü toprağından sıyrılıp sancaktarlık makamını tekrar nasibeyle. Şüphesiz SEN herşeyi layıkıyla bilensin. Amin.

Gönül menbaından  birkaç katre mısramıda Sizlerle paylaşmak isterim.

“Ölümüne sevdalıyım bu vatana.

  Gözümü ölümle korkutamazsınız.

  Bir parçasını koparacağını sananlar.

  Bir zerresini dahi alamazsınız.

  Biz vatanı namus belledik.

  Ey alçaklar namusumuzu çiğnetmeyiz.

  Vatanı sahipsiz belleyen şerefsizler.

  Bir mavzer gibi mevzimizdeyiz.

  Kul Serkan bunları gönülden söyler.

  Ölmek vatan için ise gönül durmaz şehadet söyler.”