Soluk alış verişliğimizin sıradanlığıyla, nankörlükle tükettiğimiz arabesk bir bunalımla çürümesine izin verdiğimiz huzursuz ruhlar toplamıydı tüm bu karmaşa içindeki kalabalık.Görmüyorduk oysa ki hiçbirimiz hiç kimseyi. Soluğu, nefesi duyulmayan gölgeler misali izsiz, hissiz, ruhsuz, renksiz bir gidiş geliş sıradanlığıyla bitiyoruz her gün ve her gün daha. Kendimizden bir kere daha veriyoruz yozluğa. Tüm bu hislerimizin, acemiliğimizin kırılganlığıyla köhne zindanlarda emanet unuttuğumuz vicdanlarımızın yokluğu bizi eritiyor günden güne. Yüreğimiz sürgünde. Zaman durdu adeta. Hep aynı yaşanmaz zamanları yaşıyoruz sanki. Hüzün mevsimi. Can yakıcı yaralarımızın, acılarımızın kabuklaşmış sertliğiyle birbirimize bakan bizler göremiyoruz asıl bizdeki bizi. Yüreğimizin pasını, dilimizin kötürümlüğünü hissetmeden geçirdiğimiz vakitler gizlemiyor artık sıradanlığımızı. Bir gelsen sevgili yanacak içimizdeki kör kandiller...Tüm kurumuşluğumuz, susuzluğumuz dinecek. Boynu bükük yetimliğimizi, zavallı duruşlarımızı senin bakışlarının vakurluğuyla atacağız üzerimizden. Muhtaçlığımızın çok ötesindeyiz şu an. Mevlana'nın Şems'e özlemi gibiyiz seni beklerken, Leyla'sız mecnun olan Ali gibiyiz sonsuz çöllerde. Can'ın canan'ı belirsiz bir vuslat bekleyişi içindeki bizleri gelişinin şerefiyle sarhoş et. Her beşerin habbet'ül kalbinde gizlendiği sevgili, aç yüeklerimizin gizli delhizlerini karalara bulanmış bizlere. Seni beklerken seni dillendiriyoruz yanmış yüreklerimiz, nasırlaşmış ellerimiz , tövbelere karışmış dillerimizle. Göklerin mucizelerini bırakıp geldiğin gibi gel yine. Gel ki yüreklerimizin katılmışlığını, binbir şekle, surete bürünmüş maskelerimizi alaşağı et. Et ki masumluğumuzu duyumsayalım yeniden. Kör mahzenlerdeki vicdanlarımızı serbest bırak tüm kötülüklere inat. Tüm dualar sanadır tüm beklemeler sana. Tüm hasretlikler sana çıkıyor tüm yolculuklar sana...